"می‌توانم با دوستانم بیرون بروم؟" پاسخ به این پرسش برای بسیاری از والدین آسان نیست. برای تصمیم‌گیری درباره بیرون رفتن کودک بدون همراهی بزرگ‌ترها، نمی‌توان فقط به سن او تکیه کرد؛ توانایی تشخیص خطر، تصمیم‌گیری و پایبندی به قرارها نیز اهمیت دارند.
به گزارش رادیو نشاط به نقل از ای‌بی‌سی، بسیاری از کودکان حدود ۱۲سالگی دوست دارند با دوستان خود و بدون نظارت بزرگ‌ترها بیرون بروند. با این حال، همه کودکان در یک سن برای چنین تجربه‌ای آماده نمی‌شوند.
این تجربه می‌تواند به تقویت استقلال، اعتمادبه‌نفس و روابط دوستانه کمک کند؛ اما نگرانی از تصادف یا روبه‌رو شدن کودک با افرادی که ممکن است به او آسیب برسانند،تصمیم گیری را برای والدین دشوار می سازد.
برای سنجش آمادگی کودک، باید دید آیا خطرهای اطراف را تشخیص می‌دهد، هنگام بروز مشکل درست تصمیم می‌گیرد و به قرار بازگشت در ساعت مشخص پایبند می‌ماند.
پیش از رفتن، لازم است والدین و کودک درباره محدوده رفت‌وآمد، زمان بازگشت و ماندن کنار دوستان توافق کنند. کودک همچنین باید بداند در صورت تاخیر یا نیاز به کمک، چگونه با والدین تماس بگیرد.
بهتر است این تجربه با رفتن به مکانی نزدیک، مانند پارک محله، و بازگشت به‌موقع آغاز شود. با افزایش اعتماد و اطمینان دوطرفه، می‌توان به‌تدریج مدت بیرون ماندن و فاصله از خانه را بیشتر کرد.