در استرالیا از سال 2016 نصب روتر برای استفاده از اینترنت در خانههای نوساز رایج شده است.
به گزارش رادیونشاط، با این حال موضوع پرداخت 300 دلار هزینه اتصال به شبکه ملی پهنای باند(ان بی ان) به منظور فعال سازی این دستگاهها به یک مشکل و اختلاف بین مستاجران و موجران تبدیل شده است.
برخی از مستاجران عقیده دارند، از آنجائیکه این دستگاه نیز جزو لوازم خانه بوده و مستاجر حق ندارد هنگام پایان دوره اجاره آن را با خود ببرد، بنابراین هزینه اتصال به اینترنت نیز باید توسط صاحبخانه پرداخت شود. در حالی گروه دیگر مستاجران را مجبور به پرداخت این هزینه میکنند.
از دیدگاه اتحادیه مستاجران و مسکن ،در بعضی از ایالتها و قلمروها صاحبخانه باید این هزینه را متقبل شوند، در حالی که در برخی دیگر به دلیل تفاوت در قوانین و مقررات موجران در این خصوص هیچ مسئولیتی ندارند.
به عنوان مثال در ایالت ویکتوریا هزینه خط تلفن ثابت و هزینه اتصال به اینترنت از طریق مودم بر عهده صاحبخانه بوده و مستاجران حق دارند در صورت عدم پایبندی موجران به این تعهد، علیه وی در دادگاه مدنی و اداری ویکتوریا شکایت کنند.
در مقابل در ایالت نیوساوت ولز پرداخت هزینه اتصال به شبکه ملی پهنای باند بر عهده مستاجر گذاشته شده است.
در کوئینزلند صاحبخانهها ملزم به پرداخت هزینه اتصال به اینترنت املاکی که قبلا هرگز به اینترنت یا شبکه ملی پهنای باند متصل نبودند، نیستند.
در این ایالت مستاجران علاوه بر برق، آب،گاز و تلفن، پرداخت هزینه اینترنت را نیز بر عهده دارند.
در ایالتهای استرالیای غربی و استرالیای جنوبی، هیچ الزام قانونی خاصی برای مالک یا مستاجر جهت پرداخت 300 دلار هزینه اتصال به اینترنت وجود ندارد. چگونگی پرداخت این هزینه پس از گفتگو و توافق بین موجر و مستاجر مشخص شده و در قرارداد اجاره قید میشود.
در استرالیای جنوبی مستاجر پیش از هرگونه اقدام برای نصب دستگاه اتصال به اینترنت، باید نظر موافق صاحبخانه را به صورت کتبی جلب کرده باشد.
اتحادیه مستاجران و مسکن مجبور کردن مستاجران به پرداخت هزینه اتصال به اینترنت را جفا در حق آنها عنوان کرده و معتقد است، صاحبخانهها باید مسئولیت پرداخت این هزینه را بر عهده بگیرند.