نزدیک به ۲۰۰ سال پیش، یک زندانی تبعیدی در استرالیا ماجرای محکومیت و تبعید خود را دستمایه نگارش داستانی درباره جرم و مجازات قرار داد؛ اثری که به عنوان نخستین رمان نوشته و منتشرشده در این کشور شناخته می‌شود. البته چند سال بعد نیز یک زن مهاجر ایرلندی، با انتشار رمانی در سیدنی، نام خود را در تاریخ ادبیات استرالیا ثبت کرد.
به گزارش رادیو نشاط به نقل از کانورسیشن، رمان کوئینتوس سروینتون (Quintus Servinton) نوشته هنری سیوری، بین سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در هوبارت، مرکز تاسمانی امروزی، در سه جلد به چاپ رسید. این اثر یکی از نخستین نمونه‌های داستان جنایی در ادبیات استرالیا نیز به شمار می‌رود.
سیوری، بازرگان انگلیسی بود که به جرم جعل اسناد مالی به اعدام محکوم شد، اما حکم او به تبعید تغییر یافته و در سال ۱۸۲۵ به هوبارت منتقل شد. او در رمان خود سرگذشت مردی را روایت می‌کند که بر اثر مشکلات مالی و ارتکاب جرم، زندگی‌اش از هم می‌پاشد.
این کتاب ابتدا بدون نام نویسنده منتشر شد و در بریتانیا نیز توجه منتقدان را به خود جلب کرد. برخلاف قهرمان داستان که سرانجام آزاد می‌شود و به کشورش بازمی‌گردد، زندگی سیوری پایان تلخی داشت. او بار دیگر مرتکب جعل شد و در سال ۱۸۴۲ در زندان پورت آرتور درگذشت.
در سال ۱۸۳۸، رمان «نگهبان» (The Guardian) نوشته آنا ماریا بان، زن مهاجر ایرلندی، در سیدنی منتشر شد و عنوان نخستین رمان چاپ‌شده در سرزمین اصلی استرالیا را به دست آورد. بان پس از مرگ همسرش، با بدهی و مسئولیت بزرگ کردن دو فرزند خردسال روبه‌رو شده بود.
رمان او داستانی پرحادثه درباره عشق، رازهای خانوادگی و روابط پیچیده انسانی است. هویت نویسنده این کتاب تا دهه ۱۹۶۰ ناشناخته باقی ماند و بعدها مشخص شد که بان آن را در ۳۰ سالگی نوشته است.
البته سابقه داستان‌گویی در استرالیا بسیار قدیمی‌تر از این آثار است و بومیان این سرزمین هزاران سال پیش از ورود اروپاییان، داستان‌ها و روایت‌های خود را نسل به نسل منتقل می‌کردند.
هرچند این دو رمان امروزه از نظر ادبی چندان برجسته ارزیابی نمی‌شوند، اما جایگاه مهمی در تاریخ ادبیات استرالیا دارند. این آثار نشان می‌دهند که مهاجرت و تبعید از همان آغاز نقشی اساسی در شکل‌گیری ادبیات داستانی این کشور داشته است.