مهسا مظاهری، پناهجوی ایرانی، بیش از یک دهه است در استرالیا زندگی میکند، اما همچنان ویزای موقت دارد؛ در حالی که همسر و دو دخترش شهروند این کشور هستند. او میگوید همیشه نگران است که نامشخص بودن وضعیت اقامتش، روزی به جدایی از خانواده منجر شود.
به گزارش رادیو نشاط به نقل از ایبیسی، مظاهری طی هشت سال گذشته ناچار بوده هر سه یا شش ماه برای تمدید ویزای بریجینگ خود اقدام کند، بدون آنکه تضمینی برای صدور ویزای بعدی وجود داشته باشد.
مظاهری و مادرش پس از ترک ایران، در سال ۲۰۱۳ با قایق وارد استرالیا شدند و سپس به بازداشتگاههای مهاجرتی در نائوئرو و جزیره کریسمس منتقل شدند.
آنها در سال ۲۰۱۴، پس از وخامت وضعیت جسمی مادر مظاهری، برای درمان به خاک اصلی استرالیا انتقال یافتند، اما از آن زمان مسیر دریافت اقامت دائم برایشان فراهم نشده است.
همسر مظاهری که چند روز پس از او وارد استرالیا شده بود، اجازه یافت در داخل کشور درخواست حمایت پناهندگی بدهد و امسال شهروند استرالیا شد. دو دختر سه و چهار ساله این زوج نیز شهروند استرالیا هستند.
مرکز حقوق بشر میگوید بیش از ۷۰۰ نفر از پناهجویانی که پیشتر در بازداشتگاههای برونمرزی نگهداری شدهاند، اکنون با ویزاهای موقت در استرالیا زندگی میکنند و بدون مداخله وزیر مهاجرت نمیتوانند برای ویزای دائم، از جمله ویزای همسر، درخواست دهند.
وزارت کشور استرالیا اعلام کرد برای افرادی مانند مظاهری که تحت نظام پردازش برونمرزی قرار گرفته و اکنون موقتاً در استرالیا هستند، مسیر اقامت دائم پیشبینی نشده است. به این افراد توصیه شده گزینه رفتن به کشور ثالث یا بازگشت داوطلبانه به کشورشان را بررسی کنند.
مرکز حقوق بشر، مرکز منابع پناهجویان و گروه «گتآپ» از تونی برک، وزیر مهاجرت، خواستهاند به مظاهری و صدها نفر دیگر در شرایط مشابه ویزای اقامت دائم اعطا شود.