اختلاف‌نظر در تربیت فرزند طبیعی است، اما درگیری مداوم یا فشار بر کودک برای طرفداری از یکی از والدین می‌تواند آسیب‌زا باشد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد نحوه مدیریت این اختلاف‌ها از یکسان بودن روش تربیتی والدین اهمیت بیشتری دارد.

به گزارش رادیو نشاط به نقل از کانورسیشن، روش‌های متفاوت تربیتی می‌توانند مکمل هم باشند؛ مثلا یکی از والدین فرصت بیشتری برای بازی و تجربه فراهم کند و دیگری به زندگی کودک نظم بدهد. حل اختلاف‌ها با گفتگو و احترام نیز به کودک می‌آموزد چگونه با دیگران به توافق برسد.

مشکل زمانی جدی می‌شود که والدین درباره رعایت قواعدی مانند زمان خواب یا مدت تماشای تلویزیون، برخوردهای متفاوتی داشته باشند یا تصمیم یکدیگر را نادیده بگیرند. مثلا یکی از کودک بخواهد تلویزیون را خاموش کند، اما دیگری برای جلوگیری از جر و بحث با کودک، اجازه ادامه تماشا به او بدهد. این ناهماهنگی می‌تواند کودک را سردرگم کند. ناراحتی کودک از درگیری‌ها و افزایش مشکلات رفتاری نیز باید جدی گرفته شود.

برای کاهش تنش، والدین بهتر است بر هدفی مشترک و قواعدی روشن توافق کنند؛ مثلا مدت استفاده از گوشی و واکنش آن ها هنگام پایان این زمان مشخص باشد. اختلاف‌های جدی نیز بهتر است در فرصتی آرام و دور از حضور کودک مطرح شوند.

دوره‌های آموزش فرزندپروری مبتنی بر پژوهش می‌توانند به این از میان برداشتن این هماهنگی کمک کنند. قواعد خانه نیز باید با رشد کودک بازبینی شوند. اگر تنش‌ها یا مشکلات کودک ادامه یافت، کمک گرفتن از روان‌شناس یا متخصص فرزندپروری می‌تواند مفید باشد.

توافق والدین نباید به قیمت پذیرفتن رفتارهای آسیب‌زا تمام شود؛ هرجا امنیت کودک در خطر باشد، اولویت با محافظت از او و دریافت کمک تخصصی است.