شماری از اعضای جامعه افغانستان، به دعوت شورای تاجیکان استرالیا و با همکاری انجمن فرهنگی هزارههای ویکتوریا، روز گذشته در ملبورن گردهم آمدند تا همبستگی خود را با زنان و مردم هرات اعلام کرده و نسبت به خشونتها، سرکوب و فشارهای طالبان در افغانستان اعتراض کنند.
به گزارش رادیو نشاط، روز گذشته، جمعی از اعضای جامعه افغانستان در ملبورن، به دعوت شورای تاجیکان استرالیا و با همکاری انجمن فرهنگی هزارههای ویکتوریا، در گردهمایی اعتراضی حمایت از زنان و مردم هرات شرکت کردند؛ تجمعی که با هدف رساندن صدای قربانیان خشونت، سرکوب و محرومیت در افغانستان برگزار شد.
در آغاز این برنامه، شرکتکنندگان به احترام یاد و خاطره جانباختگان هرات و تمامی قربانیان خشونت و سرکوب در افغانستان، دو دقیقه سکوت کردند. فضای این لحظات با اندوه، همدلی و ادای احترام به کسانی همراه بود که در مسیر آزادی، عدالت و کرامت انسانی جان خود را از دست دادهاند.
این برنامه با سخنرانی بانو سجیه شجاعی، از اعضای شورای تاجیکان استرالیا، آغاز شد. او با بیانی احساسی و همراه با شعرخوانی، وضعیت زنان افغانستان زیر حاکمیت طالبان را مورد انتقاد قرار داد و گفت آنچه امروز بر زنان افغانستان میگذرد، ادامه همان خشونت و سرکوبی است که سالها بر این کشور سایه انداخته است.
در ادامه، عبدالله حارث، رئیس شورای تاجیکان استرالیا، در سخنانی از وضعیت دشوار مردم افغانستان سخن گفت و زندگی زیر حاکمیت طالبان را همراه با ترس، خشونت، فشارهای روانی، محدودیتهای آموزشی و خاموش شدن صدای آزادیخواهان توصیف کرد. او تأکید کرد بحران موجود تنها به هرات محدود نیست و بسیاری از مناطق افغانستان، از جمله پنجشیر و بامیان، همچنان با فشارها و ناامنی روبهرو هستند.
پس از آن، شکوفه محمدی درباره رنج و محدودیتهای زنان افغانستان سخن گفت؛ موضوعی که با استقبال حاضران همراه شد. همچنین Dr Renee Heath MP در سخنانی بر ضرورت توجه جهانی به وضعیت زنان افغانستان و حمایت از حقوق آنان تأکید کرد.
در بخش پایانی برنامه، بارت باطور، رئیس انجمن فرهنگی هزارههای ویکتوریا، ضمن قدردانی از حاضران، از ایستادگی زنان هزاره در جبرئیل هرات و مقاومت مردم پنجشیر یاد کرد و بر اهمیت همبستگی تاجیکها و هزارهها برای دادخواهی، عدالت و دفاع از کرامت مردم افغانستان تأکید نمود.
برگزارکنندگان این گردهمایی تأکید کردند سکوت در برابر رنج مردم افغانستان، بهویژه زنان محروم از آموزش، کار و آزادی، قابل پذیرش نیست و جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و مدافعان آزادی باید صدای مردم هرات و دیگر قربانیان خشونت در افغانستان را بازتاب دهند.