دورکاری برای بسیاری از کارکنان در استرالیا به بخشی از زندگی کاری تبدیل شده است؛ اما کار از خانه همیشه حق قطعی نیست و کارفرما در برخی شرایط میتواند با درخواست دورکاری کارکنان مخالفت کند.
به گزارش رادیو نشاط، به نقل از نیوز داتکام، در چند پرونده اخیر، کمیسیون کار منصفانه پس از بررسی شرایط شغلی و نیازهای محل کار، درخواست برخی کارکنان برای دورکاری را نپذیرفته است.
در این پروندهها، دلایلی مانند مراقبت از فرزند، رسیدگی به عضو بیمار خانواده یا سابقه کاری بالا برای درخواست دورکاری مطرح بوده، اما کمیسیون تأکید دارد این موارد بهتنهایی برای پذیرش دورکاری کافی نیست.
همچنین بر اساس مقررات کار منصفانه، کارفرما هم نمیتواند درخواست دورکاری را سلیقهای یا شفاهی رد کند. درخواست باید بررسی شده، درباره آن با کارمند گفتوگو شود و پاسخ کتبی ظرف ۲۱ روز ارائه شود.
کارفرما همچنین باید دلیل قابل دفاع داشته باشد؛ مثلاً نشان دهد که دورکاری با وظایف شغلی، بهرهوری تیم یا کیفیت خدمات محل کار سازگار نیست.
اگر اختلاف حل نشود، کارمند میتواند موضوع را به کمیسیون کار منصفانه ارجاع دهد؛ نهادی که اختیار رسیدگی و صدور تصمیم الزامآور در این زمینه را دارد.
دورکاری در استرالیا قابل درخواست است، اما برای کارکنان حق قطعی محسوب نمیشود. کارفرما میتواند در مواردی پس از بررسی دقیق، گفتوگو با کارمند و ارائه دلایل مستند، درخواست دورکاری را رد کند.