بسیاری از پناهندگانی که با مدرک تحصیلی، تخصص و سابقه کاری وارد استرالیا میشوند، پس از اسکان تازه متوجه میشوند که تجربه حرفهای آنها در بازار کار جدید، آنطور که انتظار داشتند همیشه بهراحتی پذیرفته نمیشود.
به گزارش رادیو نشاط، استرالیا از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون یک میلیون پناهنده را پذیرفته و برنامه بشردوستانه دولت فدرال نیز قرار است در سال مالی ۲۰۲۶–۲۰۲۷ با ظرفیت پذیرش ۲۰ هزار نفر ادامه داشته باشد.
پژوهشگران میگویند مشکل بسیاری از پناهندگان در استرالیا، نداشتن مهارت و تخصص نیست؛ بلکه بهرسمیت شناخته نشدن مدارک، نادیده گرفته شدن سابقه کاری خارج از استرالیا، نبود شبکه حرفهای و تردید برخی کارفرمایان درباره شرایط ویزا، از جمله موانع ورود آنها به بازار کار تخصصی محسوب میشود.
بر اساس گزارش اس بی اس ،پژوهش مؤسسه مطالعات خانواده استرالیا نشان میدهد بخشی از پناهندگانی که پیش از ورود به استرالیا در مشاغل مدیریتی یا حرفهای فعالیت داشتند، پس از اسکان در این کشور جایگاه شغلی خود را از دست میدهند.
براساس این گزارش، پیش از ورود به استرالیا، ۳۰ درصد زنان شاغل و ۱۹ درصد مردان شاغل در میان پناهندگان، در مشاغل مدیریتی یا حرفهای کار میکردند. اما پس از ۱۰ سال زندگی در استرالیا، این سهم به ۱۷ درصد برای زنان و ۱۰ درصد برای مردان کاهش یافته است.
برخی کارفرمایان و سازمانها تلاش میکنند با برنامههای جذب هدفمند و آموزش شغلی، مسیر ورود پناهندگان به بازار کار را آسانتر کنند. با این حال، کارشناسان میگویند هنوز بخشی از کارفرمایان به دلیل عدم آشنایی با حقوق کاری، شرایط ویزا یا تفاوتهای فرهنگی، در استخدام این گروه تردید دارند.
برای پناهندهای که سالها پزشک، مهندس، مدیر یا متخصص بوده، کار کردن در شغلی غیرمرتبط فقط یک مشکل شغلی نیست؛ بلکه میتواند به معنای درآمد کمتر، کاهش اعتمادبهنفس و این احساس تلخ باشد که گذشته حرفهای او در کشور جدید نادیده گرفته شده است.
این چالش تنها به پناهندگان مربوط نمیشود؛ بلکه چنانچه مهارت و تجربه این افراد درست دیده نشود، استرالیا ممکن است بخشی از نیروی انسانی را از دست بدهد که میتواند به اقتصاد، خدمات عمومی و جامعه این کشور کمک کند.