فروش آنلاین لباس و وسایل شخصی در استرالیا نسبت به گذشته ساده‌تر شده، اما همه این معاملات شرایط مالیاتی یکسانی ندارند و نوع و هدف فروش می‌تواند تعیین‌کننده تعهد مالیاتی باشد.

به گزارش رادیو نشاط به نقل از اس‌بی‌اس، در استرالیا مبلغ مشخصی وجود ندارد که با عبور میزان فروش از آن، فرد به‌طور خودکار مشمول مالیات شود. اداره مالیات استرالیا (ATO) برای تشخیص تعهد مالیاتی، به نوع، تکرار و هدف فروش توجه می‌کند.

اگر فرد فقط گاهی وسایل شخصی خود، مانند لباس‌های دست‌دوم، را بفروشد و از این کار سودی به دست نیاورد، اداره مالیات معمولاً آن را فعالیت شخصی تلقی می‌کند و در اغلب موارد مالیاتی به آن تعلق نمی‌گیرد.

اما خرید منظم کالا با هدف فروش مجدد و کسب سود می‌تواند فعالیت تجاری محسوب شود و در این صورت، درآمد حاصل باید در اظهارنامه مالیاتی اعلام شود.

ای‌بی و آمازون اطلاعات فروشندگانی را که در یک سال مجموعاً ۱۲ هزار دلار یا بیشتر فروش داشته باشند، به اداره مالیات ارائه می‌کنند؛ با این حال، این رقم به‌تنهایی ملاک مشمول شدن یا نشدن مالیات نیست.

اداره مالیات همچنین می‌تواند اطلاعات تراکنش‌ها را از مسیرهای دیگری، از جمله بانک‌ها و سامانه‌های پرداخت، دریافت و با اطلاعات مالیاتی افراد تطبیق دهد.

فروش برخی کالاهای شخصی گران‌قیمت نیز می‌تواند شرایط مالیاتی متفاوتی داشته باشد و اگر این کالاها با قیمتی بالاتر از مبلغ خرید فروخته شوند، سود حاصل ممکن است مشمول مالیات شود.