تازه با کسی آشنا شدهاید و میخواهید بپرسید چند سالش است، چقدر درآمد دارد یا خانهاش را چند خریده؛ آیا این سؤالها در استرالیا عادی است یا ممکن است بیش از حد شخصی تلقی شود؟
رادیو نشاط- زندگی در استرالیا فقط به دانستن زبان یا پیدا کردن کار محدود نمیشود؛ آشنایی با رسمورسوم، آداب معاشرت و فرهنگ اجتماعی این کشور، نقش مهمی در داشتن زندگی آرامتر، ایجاد روابط بهتر و جلوگیری از سوءتفاهمهای روزمره دارد. گاهی ندانستن یک رفتار ساده اجتماعی ــ از نحوه برخورد با همسایهها گرفته تا حضور در مراسمها، قوانین نانوشته و احترام به حریم شخصی ــ میتواند باعث فاصله گرفتن از جامعه یا ایجاد برداشت نادرست شود. مجموعه «رسم زندگی در استرالیا» تلاش میکند با زبانی ساده و کاربردی، شما را با نکات مهم زندگی روزمره و فرهنگ اجتماعی استرالیا آشنا کند تا زندگی در این کشور آسانتر، آگاهانهتر و دلپذیرتر شود.
رسم زندگی در استرالیا / آیا پرسیدن سن، درآمد یا قیمت خانه بیادبی است؟
آیا پرسیدن سن، درآمد یا قیمت خانه بیادبی است؟
پاسخ کوتاه این است: نه همیشه، اما ممکن است سؤال بیش از حد شخصی تلقی شود.
در استرالیا مرز مشخصی میان گفتوگوی دوستانه و اطلاعات خصوصی وجود دارد. اینکه یک سؤال مناسب باشد یا نه، به میزان آشنایی، موقعیت و دلیل پرسیدن بستگی دارد. سؤالی که میان دو دوست کاملاً طبیعی است، ممکن است در اولین دیدار با یک همکار یا همسایه مناسب نباشد.
پرسیدن سن
پرسیدن مستقیم «چند سالت است؟» بهخصوص از فردی که تازه با او آشنا شدهاید، ممکن است شخصی تلقی شود. اگر سن برای موضوع گفتوگو ضرورتی ندارد، معمولاً بهتر است منتظر بمانید تا خود فرد درباره آن صحبت کند.
این موضوع در محیط کار اهمیت بیشتری پیدا میکند. سن یکی از ویژگیهای مورد حمایت قوانین ضدتبعیض در محیط کار است و کارفرما نمیتواند به دلیل سن با متقاضی یا کارمند رفتار نامطلوب داشته باشد.
پرسیدن درآمد
سؤال مستقیم «چقدر حقوق میگیری؟» میتواند از خصوصیترین سؤالهای مالی باشد، بهویژه در یک آشنایی تازه یا جمع اجتماعی.
البته صحبت درباره حقوق ممنوع نیست. در محیط کار، کارکنان تحت قوانین فعلی حق دارند درباره حقوق و برخی شرایط مرتبط با آن با یکدیگر صحبت کنند یا از هم سؤال کنند؛ اما فرد مقابل نیز حق دارد پاسخ ندهد.
بنابراین تفاوت مهمی میان «حق پرسیدن» و «انتظار داشتن برای دریافت پاسخ» وجود دارد.
قیمت خانه چطور؟
اینجا شرایط کمی متفاوت است. صحبت درباره قیمت مسکن در استرالیا موضوع رایجی است و بسیاری از قیمتهای فروش املاک نیز عمومی و قابل جستوجو هستند. با این حال، پرسیدن مستقیم از صاحبخانه که «خانه را چند خریدی؟»، «چقدر وام داری؟» یا «قسطت چقدر است؟» میتواند وارد محدوده مسائل مالی شخصی شود.
اگر خود فرد درباره خرید خانه صحبت میکند، پرسیدن درباره بازار یا محدوده قیمت معمولاً طبیعیتر از درخواست جزئیات دقیق وضعیت مالی اوست.
اگر واقعاً لازم است سؤال کنیم چه بگوییم؟
بهتر است به فرد امکان ندادن پاسخ بدهیم؛ مثلاً:
«اگر اشکالی ندارد بپرسم، حدوداً این خانه را چه قیمتی خریدید؟»
یا:
«اگر راحت نیستی لازم نیست جواب بدهی، ولی میتوانم بپرسم حدود حقوق این نوع شغل چقدر است؟»
اگر کسی از ما سؤال شخصی کرد چه کنیم؟
لازم نیست برای مؤدب بودن به هر سؤالی پاسخ بدهید. میتوانید خیلی ساده بگویید:
«ترجیح میدهم دربارهاش صحبت نکنم.»
یا بدون پاسخ مستقیم، موضوع صحبت را تغییر دهید.
چرا این موضوع در فرهنگ استرالیا مهم است؟
احترام به حریم شخصی فقط به خانه و فضای فیزیکی محدود نمیشود؛ اطلاعات مربوط به زندگی و امور مالی افراد نیز میتواند بخشی از حریم شخصی آنها باشد. دفتر کمیسر اطلاعات استرالیا نیز اطلاعات شخصی را مفهومی گسترده میداند که بسته به شرایط میتواند اطلاعاتی مانند تاریخ تولد، جزئیات شغلی، اطلاعات بانکی و حقوق را دربرگیرد.
پس قانون نانوشته ساده است: هرچه سؤال شخصیتر باشد، بهتر است رابطه صمیمیتر و دلیل پرسیدن روشنتر باشد؛ و همیشه به طرف مقابل حق بدهیم که پاسخ ندهد.