رسم زندگی در استرالیا

در استرالیا، وقتی پدر و مادر سالمند می‌شوند و دیگر نمی‌توانند به‌تنهایی از عهده کارهای روزمره برآیند، آیا فرزندان از نظر قانونی موظف‌اند از آن‌ها نگهداری کنند، هزینه‌های زندگی‌شان را بپردازند یا آن‌ها را به خانه خود ببرند؟ پاسخ این پرسش برای بسیاری از خانواده‌های مهاجر اهمیت دارد؛ زیرا در استرالیا میان مسئولیت اخلاقی و خانوادگی فرزندان و وظایف قانونی آن‌ها تفاوت مهمی وجود دارد.

ممکن است در استرالیا با افراد ۷۰ یا حتی ۸۰ ساله‌ای روبه‌رو شوید که فرزند و نوه دارند، اما همچنان در خانه خودشان و به‌تنهایی زندگی می‌کنند. آیا این به معنی فاصله داشتن اعضای خانواده از یکدیگر است؟

اگر فرزندتان از مدرسه با دعوت‌نامه جشن تولد یکی از همکلاسی‌هایش به خانه آمد، شاید اولین سؤال این باشد: چه هدیه‌ای بخریم و چقدر هزینه کنیم؟

ممکن است بخواهید درباره وضعیت درسی فرزندتان با معلم صحبت کنید، وسیله‌ای را به او برسانید یا فقط برای چند دقیقه وارد مدرسه شوید. اما آیا در استرالیا والدین می‌توانند هر زمان که خواستند وارد مدرسه شوند و مستقیم به کلاس یا سراغ معلم بروند؟

اگر درباره درس، رفتار یا شرایط فرزندتان نگرانی دارید، آیا می‌توانید هنگام ورود یا خروج مدرسه معلم را نگه دارید و همان‌جا مفصل صحبت کنید؟ در استرالیا ارتباط والدین با معلم بخش مهمی از آموزش است، اما برای این ارتباط هم آداب و روش‌هایی وجود دارد.

ممکن است کسی را به مهمانی دعوت کنید و به‌جای شنیدن یک «نه» کوتاه، بشنوید: «خیلی دوست داشتم بیام، ولی متأسفانه نمی‌تونم» یا «این دفعه نمی‌رسم، شاید یک وقت دیگه». چرا جواب منفی را این‌طور بیان می‌کنند؟

تازه با کسی آشنا شده‌اید و می‌خواهید بپرسید چند سالش است، چقدر درآمد دارد یا خانه‌اش را چند خریده؛ آیا این سؤال‌ها در استرالیا عادی است یا ممکن است بیش از حد شخصی تلقی شود؟

در استرالیا ممکن است با کسی رابطه‌ای دوستانه و صمیمی داشته باشید، اما این صمیمیت لزوماً به این معنا نیست که می‌توانید درباره درآمد، مسائل خانوادگی یا زندگی شخصی او سؤال کنید، وسایلش را بدون اجازه بردارید یا عکسش را بدون هماهنگی منتشر کنید. احترام به حریم خصوصی، بخش مهمی از روابط اجتماعی و زندگی روزمره در استرالیاست.

هدیه دادن به معلم در استرالیا اجباری نیست و اگر خانواده‌ای هدیه ندهد، معمولاً بی‌احترامی یا بی‌توجهی تلقی نمی‌شود. با این حال، بعضی خانواده‌ها در پایان سال تحصیلی یا زمانی که فرزندشان کلاس یا مدرسه را ترک می‌کند، با یک هدیه کوچک یا کارت تشکر از معلم قدردانی می‌کنند.

ممکن است وارد محل کار، فروشگاه، کافه یا حتی آسانسور شوید و کسی که شما را چندان نمی‌شناسد بگوید: «How are you»؟ آیا واقعاً انتظار دارد درباره حال و روزتان توضیح بدهید؟ در استرالیا، این جمله در بسیاری از موقعیت‌های روزمره بیشتر یک احوالپرسی دوستانه است تا پرسشی برای شنیدن یک پاسخ مفصل.

در بعضی کشورها، ندادن انعام در رستوران یا کافه ممکن است عجیب یا حتی بی‌ادبانه تلقی شود؛ اما در استرالیا شرایط متفاوت است. اینجا انعام دادن اجباری نیست و مشتری می‌تواند بدون نگرانی فقط مبلغ صورتحساب را پرداخت کند.

در استرالیا، اگر چند نفر منتظر اتوبوس، پرداخت در فروشگاه، سفارش غذا یا دریافت یک خدمت باشند، معمولاً یک اصل ساده وجود دارد: کسی که زودتر آمده، زودتر نوبتش می‌شود. حتی اگر صف کاملاً مشخص و منظم به نظر نرسد، افراد معمولاً می‌دانند چه کسی قبل از آن‌ها منتظر بوده است.

برای بعضی خانواده‌ها در استرالیا، فهمیدن اینکه نوزادشان دختر است یا پسر فقط یک خبر خانوادگی نیست؛ گاهی آن را بهانه‌ای برای دورهمی و شریک شدن شادی با نزدیکان می‌کنند. مراسمی که معمولاً با عنوان «Gender Reveal» شناخته می‌شود، با Baby Shower تفاوت دارد.

در استرالیا، یکی از مراسم‌هایی که ممکن است پیش از به دنیا آمدن نوزاد با آن روبه‌رو شوید، «بیبی‌شاور» است؛ دورهمی‌ای دوستانه برای تبریک به پدر و مادر آینده و استقبال از عضو جدید خانواده.

در بعضی عروسی‌های استرالیا، دعوت‌نامه فقط برای خانواده یا یک جمع کلی صادر نمی‌شود؛ بلکه نام افرادی که واقعاً دعوت شده‌اند، مشخص است. بنابراین اگر فقط نام شما روی دعوت‌نامه آمده، لزوماً به این معنی نیست که می‌توانید همسر، دوست، فرزند یا فرد دیگری را نیز همراه خود ببرید.

اگر به عروسی دعوت شده‌اید و فرزند دارید، بهتر است قبل از برنامه‌ریزی برای حضور او، دعوت‌نامه را دقیق بخوانید. در استرالیا بعضی زوج‌ها مراسم خود را بدون حضور کودکان برگزار می‌کنند و در چنین شرایطی، دعوت شدن والدین لزوماً به معنی دعوت شدن فرزندانشان نیست.

در بسیاری از عروسی‌های استرالیا، کنار عروس و داماد گروهی از دوستان یا اعضای نزدیک خانواده دیده می‌شوند که از روزهای قبل از مراسم تا خود روز عروسی همراه آن‌ها هستند. این افراد که معمولاً Bridesmaids و Groomsmen نامیده می‌شوند، فقط برای عکس گرفتن یا پوشیدن لباس‌های هماهنگ انتخاب نمی‌شوند؛ نقش اصلی آن‌ها حمایت و همراهی با زوج است.

در عروسی‌های استرالیا، اگر برای نوشیدنی به بار مراجعه کردید، همیشه به این معنا نیست که باید خودتان پول پرداخت کنید. نوع پذیرایی از نوشیدنی به تصمیم عروس و داماد و قرارداد آن‌ها با محل برگزاری بستگی دارد. ممکن است نوشیدنی‌ها از قبل پرداخت شده باشند، مهمان هزینه نوشیدنی خود را بپردازد یا ترکیبی از این دو روش اجرا شود.

دعوت شدن به عروسی معمولاً نشانه این است که زوج دوست دارند شما در یکی از روزهای مهم زندگی‌شان کنارشان باشید. اما گاهی به دلیل سفر، کار، هزینه‌ها، برنامه خانوادگی یا شرایط شخصی امکان حضور نداریم. در استرالیا، نپذیرفتن دعوت عروسی به‌خودی‌خود بی‌احترامی نیست؛ مهم این است که چگونه و چه زمانی پاسخ می‌دهیم.