در استرالیا، اگر چند نفر منتظر اتوبوس، پرداخت در فروشگاه، سفارش غذا یا دریافت یک خدمت باشند، معمولاً یک اصل ساده وجود دارد: کسی که زودتر آمده، زودتر نوبتش میشود. حتی اگر صف کاملاً منظم و مشخص نباشد، افراد معمولاً توجه دارند چه کسی قبل از آنها منتظر بوده است.
رادیو نشاط- زندگی در استرالیا فقط به دانستن زبان یا پیدا کردن کار محدود نمیشود؛ آشنایی با رسمورسوم، آداب معاشرت و فرهنگ اجتماعی این کشور، نقش مهمی در داشتن زندگی آرامتر، ایجاد روابط بهتر و جلوگیری از سوءتفاهمهای روزمره دارد. گاهی ندانستن یک رفتار ساده اجتماعی ــ از نحوه برخورد با همسایهها گرفته تا حضور در مراسمها، قوانین نانوشته و احترام به حریم شخصی ــ میتواند باعث فاصله گرفتن از جامعه یا ایجاد برداشت نادرست شود. مجموعه «رسم زندگی در استرالیا» تلاش میکند با زبانی ساده و کاربردی، شما را با نکات مهم زندگی روزمره و فرهنگ اجتماعی استرالیا آشنا کند تا زندگی در این کشور آسانتر، آگاهانهتر و دلپذیرتر شود.
رسم زندگی در استرالیا / چرا رعایت صف در استرالیا اینقدر مهم است؟
چرا رعایت صف در استرالیا اینقدر مهم است؟
رعایت نوبت در استرالیا بخشی از آداب اجتماعی روزمره است. در فروشگاه، کافه، بانک، ایستگاه حملونقل عمومی، باجههای خدماتی، ورودی برنامهها و بسیاری از مکانهای دیگر، معمولاً انتظار میرود هر فرد نوبت کسانی را که قبل از او آمدهاند رعایت کند.
این موضوع بیشتر از آنکه یک قانون رسمی باشد، یک قاعده اجتماعی بر پایه انصاف و احترام به دیگران است.
اگر صف مشخصی وجود نداشته باشد چه کنیم؟
همیشه قرار نیست افراد در یک خط منظم پشت سر هم ایستاده باشند. برای مثال، ممکن است چند نفر مقابل پیشخوان یک کافه یا فروشگاه منتظر باشند، اما ظاهراً صف مشخصی دیده نشود.
در چنین شرایطی بهتر است توجه کنید چه کسی قبل از شما منتظر بوده است. اگر مطمئن نیستید، میتوانید خیلی ساده بپرسید:
«شما قبل از من بودید؟»
گاهی همین «صف نامرئی» هم به اندازه یک صف منظم اهمیت دارد.
چه کارهایی بهتر است نکنیم؟
۱. جلوی دیگران وارد صف نشویم
جلو زدن در صف، حتی اگر عجله داشته باشیم، معمولاً رفتار مناسبی تلقی نمیشود. اگر فردی قبل از ما منتظر بوده، نوبت اوست.
۲. هر فاصلهای را به معنی پایان صف ندانیم
گاهی افراد برای باز گذاشتن مسیر عبور، ورودی یک فروشگاه یا حفظ فضای شخصی کمی فاصله میگذارند. اگر شک دارید، بهتر است ابتدا بپرسید انتهای صف کجاست.
۳. اگر موقتاً از صف خارج میشویم، موضوع را روشن کنیم
اگر لازم است برای لحظهای از صف کنار بروید، بهتر است به فرد پشت سرتان اطلاع دهید. در غیر این صورت ممکن است دیگران تصور کنند صف را ترک کردهاید.
۴. عجله داشتن به معنی داشتن اولویت نیست
اگر دیرتان شده یا عجله دارید، این موضوع بهخودیخود به شما حق جلو رفتن در صف را نمیدهد. در شرایط خاص میتوانید محترمانه از دیگران درخواست کنید که اجازه دهند زودتر کارتان را انجام دهید، اما پذیرفتن یا نپذیرفتن این درخواست با آنهاست.
۵. در صف صبور باشیم
اگر صف بهکندی حرکت میکند یا مدتی منتظر ماندهایم، معمولاً انتظار میرود با آرامش نوبت خود را رعایت کنیم. غر زدن با صدای بلند، اعتراض مکرر به کندی صف، فشار آوردن به کارکنان یا نشان دادن بیصبری نسبت به افرادی که جلوی ما هستند، معمولاً رفتار خوشایندی محسوب نمیشود.
البته اگر انتظار بهطور غیرعادی طولانی شده یا فکر میکنید مشکلی پیش آمده است، پرسیدن محترمانه از کارکنان کاملاً قابل قبول است. تفاوت مهمی میان «پرسیدن درباره علت تأخیر» و «اعتراض پرخاشگرانه به انتظار» وجود دارد.
اگر کسی جلوی ما وارد صف شد چه کنیم؟
لازم نیست موضوع را به درگیری تبدیل کنیم. معمولاً میتوان محترمانه به فرد گفت که صف از کجا شروع میشود یا اینکه چند نفر قبل از او منتظر بودهاند. ممکن است فرد اصلاً متوجه وجود صف نشده باشد.
یک نکته مهم در فرهنگ استرالیا
فلسفه اصلی رعایت صف، انصاف است؛ کسی که زودتر منتظر شده، زودتر نوبتش میرسد. به همین دلیل، فرهنگ صف فقط به معنی «جلو نزدن» نیست؛ صبر کردن، رعایت نوبت، احترام به زمان دیگران و برخورد محترمانه هنگام انتظار نیز بخشی از آن است.
گاهی در استرالیا حتی بدون خطکشی، تابلو یا مانع، یک «صف نامرئی» وجود دارد؛ کافی است ببینیم چه کسی قبل از ما منتظر بوده است.