در استرالیا، مراسم عروسی میتواند بسیار ساده و خانوادگی یا بزرگ و مجلل باشد؛ بنابراین نمیتوان برای همه عروسیها یک شکل ثابت در نظر گرفت. با این حال، در بسیاری از مراسمها، دعوتنامه، اعلام حضور، زمانبندی و خواستههای عروس و داماد اهمیت ویژهای دارد و مهمانان نیز انتظار میرود همان موارد را رعایت کنند.
رادیو نشاط- زندگی در استرالیا فقط به دانستن زبان یا پیدا کردن کار محدود نمیشود؛ آشنایی با رسمورسوم، آداب معاشرت و فرهنگ اجتماعی این کشور، نقش مهمی در داشتن زندگی آرامتر، ایجاد روابط بهتر و جلوگیری از سوءتفاهمهای روزمره دارد. گاهی ندانستن یک رفتار ساده اجتماعی ــ از نحوه برخورد با همسایهها گرفته تا حضور در مراسمها، قوانین نانوشته و احترام به حریم شخصی ــ میتواند باعث فاصله گرفتن از جامعه یا ایجاد برداشت نادرست شود. مجموعه «رسم زندگی در استرالیا» تلاش میکند با زبانی ساده و کاربردی، شما را با نکات مهم زندگی روزمره و فرهنگ اجتماعی استرالیا آشنا کند تا زندگی در این کشور آسانتر، آگاهانهتر و دلپذیرتر شود.
عروسی استرالیاییها چه تفاوتی با ما دارد؟
استرالیا جامعهای چندفرهنگی است و شکل مراسم عروسی به پیشینه خانوادگی، مذهب، سلیقه، بودجه و انتخاب عروس و داماد بستگی دارد. با این حال، بعضی آداب در بسیاری از عروسیهای این کشور رایج است و آشنایی با آنها میتواند از سوءتفاهم جلوگیری کند.
دعوتنامه را باید دقیق بخوانیم
در دعوتنامه تاریخ، ساعت و محل مراسم نوشته میشود و ممکن است اطلاعات دیگری مانند نوع پوشش، امکان حضور کودکان، نام همراه یا شیوه هدیه دادن نیز در آن آمده باشد.
تنها افرادی دعوت شدهاند که نامشان در دعوتنامه ذکر شده است. اگر فقط نام شما نوشته شده باشد، نباید بدون هماهنگی همسر، دوست یا فرد دیگری را همراه خود ببرید. همراه مهمان را در انگلیسی Plus-One مینامند.
همچنین نباید تصور کرد که کودکان خانواده حتماً دعوت شدهاند. برخی مراسمها مخصوص بزرگسالان هستند و اگر نام فرزندان در دعوتنامه ذکر نشده باشد، بهتر است پیش از مراسم از میزبان سؤال شود.
اعلام حضور؛ RSVP
در بیشتر دعوتنامهها از مهمان خواسته میشود تا تاریخ مشخصی حضور یا عدم حضور خود را اعلام کند. این اعلام حضور با اصطلاح RSVP نوشته میشود.
پاسخ دادن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تعداد غذا، صندلیها، میزها و هزینه پذیرایی بر اساس پاسخ مهمانان تعیین میشود. پاسخ مثبت دادن و سپس شرکت نکردن بدون اطلاع، یا حضور یافتن بدون پاسخ قبلی، رفتار مناسبی محسوب نمیشود.
نوع پوشش؛ Dress Code
ممکن است در دعوتنامه نوع پوشش یا Dress Code مشخص شده باشد؛ برای مثال رسمی، نیمهرسمی، لباس مهمانی یا لباس مناسب مراسمی که در باغ یا ساحل برگزار میشود.
در این شرایط بهتر است مهمان پوشش اعلامشده را رعایت کند. نوع لباس را نباید بر اساس حدس یا سلیقه شخصی انتخاب کرد، زیرا محل، ساعت و سبک مراسم در تعیین پوشش مناسب نقش دارد. منابع استرالیایی حوزه عروسی نیز بر توجه مهمانان به نوع پوشش درجشده در دعوتنامه تأکید میکنند.
پوشیدن لباس کاملاً سفید یا لباسی که ممکن است با لباس عروس اشتباه گرفته شود نیز معمولاً مناسب نیست، مگر اینکه خود عروس و داماد چنین پوششی را درخواست کرده باشند.
وقتشناسی اهمیت دارد
ساعت درجشده در دعوتنامه، زمان آغاز مراسم است، نه زمانی که مهمان باید تازه وارد محل شود. بهتر است کمی زودتر برسیم تا پیش از آغاز مراسم در جای خود بنشینیم.
ورود دیرهنگام ممکن است مراسم، فیلمبرداری یا ورود عروس و همراهانش را مختل کند.
مراسم قانونی چگونه برگزار میشود؟
برای قانونی بودن ازدواج در استرالیا، مراسم باید توسط مجری مجاز ازدواج یا Authorised Marriage Celebrant برگزار شود. دو شاهد بالای ۱۸ سال نیز باید حضور داشته باشند و مدارک ازدواج را امضا کنند. مراسم میتواند مدنی و غیرمذهبی یا مذهبی باشد.
این بخش قانونی ممکن است در کلیسا، باغ، ساحل، سالن، خانه یا محل دیگری برگزار شود. پذیرایی و جشن نیز ممکن است در همان محل یا مکانی جداگانه باشد.
ساقدوشهای عروس و داماد
در بسیاری از عروسیها، دوستان یا اعضای نزدیک خانواده عروس و داماد را در مراسم همراهی میکنند.
ساقدوشهای عروس را Bridesmaids و ساقدوشهای داماد را Groomsmen مینامند. یکی از نزدیکترین همراهان داماد ممکن است عنوان Best Man داشته باشد و نزدیکترین همراه عروس نیز گاهی Maid of Honour نامیده میشود.
آنها ممکن است در آمادهسازی مراسم، همراهی عروس و داماد، نگهداری حلقهها یا سخنرانی در جشن نقش داشته باشند. با این حال، حضور ساقدوشها یک الزام قانونی نیست و همه زوجها چنین گروهی ندارند.
محل نشستن مهمانان؛ Seating Plan
در بسیاری از پذیراییهای رسمی، جای نشستن مهمانان از قبل مشخص میشود. این برنامه را Seating Plan مینامند.
نام مهمانان ممکن است روی تابلوی ورودی، فهرست میزها یا کارتهای مخصوص نوشته شده باشد. بهتر است هر فرد در میز تعیینشده خود بنشیند و بدون هماهنگی جایش را تغییر ندهد؛ زیرا چیدمان میزها بر اساس تعداد افراد، روابط خانوادگی، نیازهای مهمانان و برنامه پذیرایی تنظیم شده است.
برنامه جشن چگونه است؟
در بسیاری از عروسیها، جشن طبق برنامه مشخصی پیش میرود. ممکن است بخشهایی مانند ورود عروس و داماد، صرف غذا، سخنرانی، بریدن کیک و رقص برگزار شود.
سخنرانیها را Wedding Speeches مینامند و ممکن است توسط عروس، داماد، اعضای خانواده، ساقدوشها یا دوستان نزدیک انجام شود.
رقص نخست عروس و داماد نیز First Dance نام دارد. این رقص یکی از رسمهای رایج است، اما اجباری نیست و برخی زوجها آن را حذف میکنند یا به شکل دیگری برگزار میکنند.
هدیه عروسی چگونه است؟
روش هدیه دادن در همه عروسیها یکسان نیست. بعضی زوجها فهرستی از هدایای موردنیاز خود تهیه میکنند که به آن Gift Registry گفته میشود.
برخی نیز صندوقی برای کارت و هدیه نقدی در نظر میگیرند که معمولاً Wishing Well نام دارد. بعضی زوجها ممکن است از مهمانان بخواهند به جای هدیه به یک مؤسسه خیریه کمک کنند یا اعلام کنند که هدیه لازم نیست.
بنابراین بهتر است توضیحات دعوتنامه را بخوانیم و تصور نکنیم که یک نوع هدیه برای همه عروسیها مناسب است.
عکس گرفتن همیشه آزاد نیست
برخی زوجها مراسم بدون تلفن همراه و دوربین برگزار میکنند که به آن Unplugged Ceremony گفته میشود. در چنین مراسمی از مهمانان خواسته میشود هنگام بخش اصلی ازدواج عکس یا فیلم نگیرند.
ممکن است زوجها همچنین بخواهند مهمانان تا پیش از انتشار عکسهای رسمی، تصاویر مراسم را در شبکههای اجتماعی منتشر نکنند. در این شرایط، احترام به خواسته آنها بخشی از آداب مهمانی است.
چه کارهایی بهتر است انجام ندهیم؟
بدون اعلام حضور در مراسم حاضر نشویم.
فرد یا کودکی را که دعوت نشده، بدون اجازه همراه خود نبریم.
دیر به مراسم نرسیم.
نوع پوشش اعلامشده را نادیده نگیریم.
جای تعیینشده خود را بدون هماهنگی تغییر ندهیم.
در مراسم بدون تلفن همراه، عکس یا فیلم نگیریم.
برنامه مراسم، تعداد مهمانان، نوع غذا یا شیوه هدیه دادن را قضاوت نکنیم.
در جریان جشن، خبر شخصی مهمی مانند نامزدی یا بارداری خود را بدون هماهنگی اعلام نکنیم؛ زیرا توجه مراسم باید بر عروس و داماد باقی بماند.
یک نکته مهم در فرهنگ استرالیا
تفاوت اصلی این نیست که عروسیهای استرالیایی همیشه سادهتر، کوچکتر یا کوتاهتر هستند. در استرالیا نیز عروسیهای بزرگ، رسمی و پرهزینه برگزار میشود.
آنچه بیشتر اهمیت دارد، احترام به انتخاب عروس و داماد و رعایت اطلاعاتی است که در دعوتنامه اعلام شده است. پاسخ دادن به دعوت، وقتشناسی، رعایت نوع پوشش و همراه نبردن فرد دعوتنشده، تنها تشریفات نیستند؛ بلکه بخشی از احترام به زمان، هزینه و برنامهریزی میزبان محسوب میشوند.